
امشب خبر کنید تمام قبیله را
بر شانه می برند امام قبیله را
ای کاش می گرفت به جای تو دست مرگ
جان تمام قوم، تمام قبیله را
برگرد، ای بهار شکفتن! که سالهاست
سنجیده ایم با تو مقام قبیله را
بعد از تو، بعد رفتن تو - گرچه نا به جاست -
باور نمی کنیم دوام قبیله را
تا انتهای جاده نماندی که بسپری
فردا به دست دوست، زمام قبیله را
زخمیم، خنجر یمنی را بیاورید
زنجیرهای سینه زنی را بیاورید
ای خفته در نگاه تو صد کشور آینه!
شد مدتی نگاه نکردی در آینه
رفتی و روزگار، سیه شد بر آینه
رفتی و کرد خاک جهان بر سر آینه
رفتی و شد ز شعله بر انگیزی جنون
در خشکسال چشم تو خاکستر آینه
چون رنگ تا پریدی از این خاک خورده باغ،
خون می خورد به حسرت بال و پر آینه
دردا، فتاده کار دل ما به دست چرخ
یعنی که داده اند به آهنگر آینه
در سنگ خیز ِ حادثه تنها نشاندی اش
ای سرنوشت! رحم نکردی بر آینه
امشب در آستان ندامت عجیب نیست
ای مرگ! اگر ز شرم بمیری هر آینه
ای سنگدل! دگر به دلم نیشتر مزن
بسیار زخم ها زده ای، بیشتر مزن
تیر 1368
قصه سنگ و خشت، کاظمی، محمد کاظم، صص 18 و 19
نامهربانان بدانند....
محبت کوچکترین پاداش عاشق است و
عاشق خریدار محبت است نه گدای محبت
سلام
خسته نباشید
ی گفتن کسی آمد و فریادی زد.
می گفتند کسی آمد و رازی گفت.
می گفتند چون او بی باک ندیده بودند.
می گفتند وقتی رفت خیلی چیز ها با خود برد.
می گفتند وقتی رفت خیلی چیز ها از ما برد.
وقتی رفت بزرگ بود، اما دست یافتنی !
امروز می گویند او افسانه ای بود دست نا یافتنی !
امروز می گویند او مقدس بود تا به خود قداست بخشند.
امروز از او برای او نمی خوانند ، امروز از او برای خود می خوانند!
امروز یادش مانده است، اما راهش...؟
سر شام به تماشای مستند روح الله نشسته بودیم بحث گرم شد با اندکی بی ادبی نثار انقلابی که ما فرزندان آنیم با نقدی تند از آن چه اکنون از گذشته بما ارث رسیده. از ناله هایمان کلماتی زشت می ساختیم و نثار آن کسی می کردیم که او این ارث را برای ما به یادگار گذاشته بود.
پدر سکوت را در هم شکست. آخر او آن روز ها را دیده بود . او تمام حادثه را نمی دانست اما حداقل بیشتر از هرکس( که ناکسند)از آنچه باید گفته شود ، گفت . او گفت خمینی مقدس نبود ، خمینی بی اشتباه نبود اما...
اما او سیاستمدار و رهبری بزرگ بود . او از نگاه پان ایرانیستی مرد بزرگی برای ایران است . بزرگ تر از امیرکبیر ، بزرگتر از مصدق ، بزرگتر از شریعتی ! او در مقایصه با دیگر رهبران ایران بیشتر به کشور خدمت کرده است . او موفق بوده ، او مردم را داشته آن هم نه یک یا دو نفر ، او تمام ملت را همراه خود داشت.
او مقدس نبود اما آدم بزرگی بود چون بیش از هر کس دیگری توانست در این قرن دین گریزی دین را درمیان تمام جامعه زنده کند . او بهتر از هر رهبر اسلامی توانست دین را زنده کند.
او مقدس نبود زیرا بهتر از هرکسی در منطقه در مقابل امپریالیسنم ایستاد. او مقدس نبود و نیازی به تقدس ندارد . اما امروز او را مقدس می کنند تا کسی مقامش را نقد نکند. این مقام ، مقام مقدسیست مبادا آن را نقد کنید که از گناهان نابخشودنیست!
او نیازی به تقدس ندارد این رهبران کنونیند که بیش از هر کسی محتاج آنند.
وقتی امام مرد من ۴ ماهم بود، تا ۶ ،۷ سالگی فکر می کردم امام یکی از امامان معصومه. تازه تو ۱۲، ۱۳ یکمی فهمیدم امام کسی بود که انقلاب کرد. تو تمام این مدت و تا چند سال بعد امام را دوست داشتم چون پدرم اونو دوست داست، فکر می کردم معصوم بوده. تازه تو ۱۵،۱۶سالگی فهمیدم معصوم نبوده، تقدسش هم به خاطر نماز و روز و ... بوده نه بخاطر انقلاب. امام هر کسی بود بزرگ بود، ولی برای من پدربزرگ مهربانی است که در زمان خودش بزرگترین و بهترین بوده، به او احترام می گذارم ولی اندرزهایش را فقط تحمل می کنم.
فاتحه فراموش نشود.
سلام ;
خدا همگی ما را هدایت کند، ان شاء الله.
آیا
یاد امام و شهدا، دل رو می بره کرب و بلا؟
برای پدران ما آری، ولی برای ما که هیچ تصویری از ایشان نداریم و فقط مرقد و سنگ گورشان را رفت و روب می کنیم ، شاید محرکی قوی تر برای ایجادمحبت آنها لازم باشد.