سلام.
تعجب نکنید من هستم که می نوسیم.من که مدت ها از حال و هوای وبلاگ ها دور بودم.خوشحالم که دوباره وبلاگ گروهی رو تجربه می کنم.در دنیایی که تکثر در آن موج می زند دوستانی یافتم که خودم را به آنها نزدیک می دانم.امیدوارم که بتوانیم در رشد و پیشرفت همدیگر به هم کمک کنیم.
یک هفته در گیری ،یک هفته اضطراب،یک هفته تلاش برای تنفس و بقا، یک هفته تلاش برای آزادی خود و دوستان جدید.
این خلاصه ای بود از وقایع دانشگاه پلی تکنیک تهران ،قلب تپنده جنبش دانشجویی ایران.
در فرصت های آینده تحلیلم(درباره وقایع دانشگاه ) را که مربوط به فلسفه وجودی این وبلاگ می شود ،بیان می کنم.
تنها یک سئوال مطزح می کنم:
رای و نظر مردم(در مورد حاکمیت) از نظر شما مقبولیت است یا مشروعیت؟
با یک بیت اولین پستم را تمام می کنم:
یاد باد آن وعده های انقلاب
قول و آزادی و رای و انتخاب
من این پست را در زمره پست های غرغر دسته بندی می کنم!
به جمع ما غرغر کن ها خوش آمدی!
پیش تر از این همه شب روی کسی
یاد شب های مرا پر می کرد
«یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد»
آن که تب های مرا پر می کرد
؟!
ازین طرفا!
سوالت رو خدت جواب بده!ابنطوری بهتره!
در عرف ایران حاکم همیشه مشروع است و هیچ گاه مقبول نیست!
(ر.ک به "تضاد دولت و ملت")